W rozwoju osobistym uczymy się zachować pozycję świadka, który obejmuje świadomością wszystkie swoje przejawy, zarówno te „świetliste”, jak i „ciemne”. Świadek nie odrzuca żadnej części siebie, tylko uczy się zachowywać integralność. Co to oznacza w praktyce? Można powiedzieć, że uczymy się być jak niebo. Czasem przychodzą radosne dni, […]
To jeden z mitów duchowości, że przebudzenie ma rzekomo otwierać na stan nieprzerwanej radości, błogości i lekkości. Niektórzy święcie wierzą w to, że negatywne emocje po prostu znikają, bo wszystko zostało już przepracowane, uwolnione, zintegrowane. A człowiek odtąd manifestuje wyłącznie dobro, spotyka samych oświeconych ludzi, bo sam jest […]
Przy poważnym kryzysie tożsamości, na przykład po trzydziestym albo czterdziestym roku życia, człowiek zatrzymuje się i zaczyna zadawać sobie pytanie: Czy droga, którą podążam, jest w zgodzie ze mną? A może powtarzam czyjąś ścieżkę, bo wydała się słuszna, bezpieczna, podziwiana? Nieświadomie odtwarzam historię przodków, zamiast dopisać do niej […]
Słowo „projekcja” weszło do codziennego języka i, jak to bywa z psychologicznymi pojęciami w obiegu popularnym, zdążyło się po drodze pogubić. Dziś „projekcja” oznacza dla wielu ludzi mniej więcej tyle: „to, co widzisz w innych, mówi o tobie”. I na tej podstawie zbudowano całą pseudoteorię, stosowaną do wszystkiego, […]
Istnieje pewna opowieść, którą ludzkość opowiada sobie od tysięcy lat, a która jest zarazem piękna i fałszywa. To opowieść o tym, że nad biegiem ludzkich losów czuwa jakaś sprawiedliwa siła. Cierpienie jest skutkiem winy, natomiast szczęście nagrodą za właściwe życie. W tej opowieści, jeśli żyjesz szlachetnie, powinieneś być […]
Swoją duszę czułam od dziecka. Dla mnie doświadczanie fenomenów duchowych, takich jak wizje, natchnienia, olśnienia, dotyk niewidzialnego czy energie, było dość naturalne. Nigdy nie miałam wątpliwości, że sfera duchowa istnieje, tylko w innej rzeczywistości, która przenika materię. To jakby wyższy poziom emanacji, strefa idei i przyczynowości, Źródła. O […]
Kultura nie boi się złych ludzi. Kultura najbardziej boi się ludzi zintegrowanych. Kobiety, które nie dają się wtłoczyć w rolę. Mężczyzn, którzy nie chcą już być maszynami do zarabiania, walki i tłumienia emocji. Bo człowiek, który odzyskuje kontakt z Jaźnią, przestaje być wygodny dla systemu. Integracja Cienia, a […]
Najnowsze komentarze